Linda Parelli

Linda Parelli (1958 – …)

Ta niezwykła kobieta stała się głównym motorem rozwoju Szkoły Parellich. To właśnie dzięki niej program PNH ujrzał światło dzienne w postaci książek, filmów i został spisany w harmonijną i usystematyzowaną całość. Jak jednak zaczęła się ich wspólna przygoda i kto pchnął Lindę w ramiona Pata?

Większość osób myśli, że Linda pochodzi z Australii. Na świat przyszła jednak w Singapurze i nosiła nazwisko Paterson. Dopiero w wieku 12 lat przeniosła się do Australii wraz z rodzicami. Niedługo po tym rozpoczęła się jej wielka przygoda z końmi. Towarzyszył jej w niej Radar, będący krzyżówką arabka z kucem oraz QH Khani. Początkowo jeździła typowo rekreacyjnie, skupiając się bardziej na skokach. Dopiero w późniejszym czasie to ujeżdżenie pochłonęło ją na dobre.

Jazda konna była częścią jej prywatności. Zawodowo pracowała na stanowisku dyrektora w australijskiej firmie kosmetycznej, wykorzystując zamiłowanie do biznesu, edukacji i marketingu. To również dzięki tym cechom i zainteresowaniom późniejszy rozwój PNH przebiegał w tak spektakularny sposób.

Jak więc jej droga skrzyżowała się z Patem? Jak większość z nam, tak i ona, na swojego mentora trafiła przez konia.

Zamiłowanie do jazdy pociągnęło za sobą starty w zawodach. Jej partnerami w tej konkurencji były dwa konie pełnej krwi angielskiej: Siren i Regallo. To właśnie ten duet niejako zmusił Lindę do szukania pomocy … u kowboja.

Siren został kupiony przez Lindę i jej ówczesnego męża i wystawiany w wyścigach konnych, Linda czekając na wyniki Sirena, nie mogła porzucić myśli o dalszym rozwoju i w jej życiu pojawił się Regallo. Bardzo utalentowany koń, choć o nieco niezrównoważonym temperamencie. Główny założeniem Lindy były starty w WKKW, jednak jej trener dość szybko zauważył, że powinni skupić się głównie na ujeżdżeniu … mimo, że początkowo było ono dla niej dość nudne.

Siren wreszcie wrócił z wyścigów. Niestety stawał się coraz oporniejszy na pomoce. Regallo również wymykał się kompletnie spod kontroli. Jedynym rozwiązaniem jakie słyszała Linda od swoich trenerów były ciągłe zmiany wędzideł na coraz ostrzejsze i ostrzejsze. Jednak gdzieś w środku czuła, że droga jaką jej proponują jest kompletnie nie tym rozwiązaniem, jakiego szuka.

Pracując ujeżdżeniowo z Regalllo Linda zaczęła sobie zdawać sprawę, że oboje potrzebują pomocy. Regallo miał coraz większe problemy podczas występów a jazda na nim była coraz bardziej niebezpieczna.

Szukając rozwiązań pewnego dnia zobaczyła nagraniem filmu Pata. I tutaj muszę Wam zrobić małą prywatną dygresję, gdyż moja przygoda z Patem zaczęła się dokładnie tak samo – od zobaczenia niezwykłego filmu, na który, jeździ bez ogłowia na swoim pięknym, siwym koniu. Wróćmy jednak do Lindy. Bo to przecież ona poznała i wyszła za Pata … ja miałam wtedy jedynie 9 lat.

To co Linda zobaczyła na filmie pokazowym Pata zmieniło kompletnie jej spojrzenie na konie. Zobaczyła swoje marzenia. Lekkość, jedność, komunikację, subtelność i piękne porozumienie bez ogłowia. Dokładnie tak chciała jeździć! Ktoś robił „gołym koniu” to, czego ona nie była w stanie nawet na ostrych wędzidłach. Ponieważ los często służy swoją pomocą, okazało się, że Pat będzie prowadził swoją klinikę akurat w Australii.

Podczas szkolenia Linda miała kłopoty już z pierwszym zadaniem. Podczas Zabawy w Przyjaciela, nie była wstanie zarzucać liny na grzbiet konia, ponieważ Regallo brykaniem i ucieczką. Pat zauważył ich problemy, wziął Lindę na rozmowę i wytłumaczył jej, że musi być w tym zadaniu bardzo wytrwała. Dopiero po godzinie Regallo zaakceptował linę na swoim ciele. Zmiana w koniu nastąpiła tak duża, że już pod koniec dnia Linda była w stanie jeździć na nim na samym kantarze.

Wrażenie jakie zrobił Pat i zmiana w koniu jaka się dokonała, utwierdziła Lindę w przekonaniu, że to najlepsza droga, jaką może teraz wybrać. Po wyjeździe Pata, kupiła kilka jego materiałów szkoleniowych i nadal kontynuowała treningi według jego metod.

Rok później Pat ponownie wrócił do Australii, a Linda wzięła udział w kolejnych dwóch jego klinikach. Na koniec szkolenia dowiedziała się, że Pat nie będzie ich ponownie odwiedzał, ponieważ stracił osobę promującą go na terenie Australii. Linda nie zastanawiała się długo i tak oto została oficjalnym promotorem Pata w swoim kraju.

Przez kolejne lata Pat wracał do Australii na kliniki dwa razy w roku i spędzał na nich miesiąc lub dwa. Ich znajomość mimo biznesowych początków zaczęła robić się coraz bardziej zażyła. Nie byli w stanie wyprzeć się uczucia, które narastało z coraz większą siłą.

Oboje podjęli decyzję o zakończeniu poprzednich związków, rozwiedli się i w 1993 roku Linda przeprowadziła się do Stanów, aby razem z Patem rozwijać Parelli Natural Horsemanship – jeżdżąc kamperem po kraju i prowadząc kliniki. Pobrali się w 1995 roku.

Linda od samego początku notowała wszystkie rady Pata. Ćwiczenia, zalecenia. Dopytywała o każdy szczegół i zawierała wszystko w swoich dziennikach. To właśnie z tych notatek powstały pierwsze materiały do nauki dla studentów PNH. Małe książeczki, które pamiętają najstarsi miłośnicy ich szkoły.

Życie to jednak nie bajka i nie zawsze zakochani żyją ze sobą długo i szczęśliwie. W 2020 roku Pat i Linda podjęli decyzję o rozwodzie. Po wielki wspólnym rozwoju PNH, Linda odeszła i stworzyła swoją własną szkołę Happy Horse Happy Live. Co jakiś czas macie ją szansę oglądać w ramach nagród za prace domowe.

Jej wkład w rozwój naturalnego jeździectwa jest ogromny. Od lat jej podejście do koni i interpretacja zasad treningowych Pata jest wielkim wzorem w Alfa Horse. Mogę nawet śmiało powiedzieć, że to właśnie sposób wykonania zadań przez Lindę jest dla naszej szkoły większym wyznacznikiem, niż kowbojski styl Pata.

– Katarzyna Michałek –

ZOBACZ JEDEN Z TRENINGÓW JAKI POPROWADZIŁA LINDA NA SWOICH KLININACH