Co koń mówi, gdy przyśpiesza

Przyspieszanie – jeden objaw, wiele historii.

Przyspieszanie to moment, w którym koń sam zmienia chód na wyższy albo zaczyna dodawać energii w tym, w którym już się porusza. Na pierwszy rzut oka wygląda to zawsze podobnie, ale w rzeczywistości bardzo rzadko oznacza to samo. Przyspieszanie jest objawem, a nie problemem samym w sobie. I dopóki będziemy traktować je jak główny kłopot do „opanowania”, dopóty będziemy z nim walczyć bez trwałego efektu.

Ten sam objaw może wynikać z zupełnie różnych powodów. Z osobowości konia, z jego wcześniejszych doświadczeń, z relacji z człowiekiem. Z niezrozumienia sygnałów, z napięcia emocjonalnego, z braku równowagi albo z bólu. Dlatego jedna technika na przyspieszanie nie istnieje. Można ją powtarzać latami i wciąż wracać do tego samego punktu, bo technika co najwyżej wyłącza objaw, a nie usuwa przyczyny, która za nim stoi.

Najczęściej walczymy z przyspieszaniem dlatego, że nie rozumiemy jego przyczyny. Stosujemy rozwiązania przypadkowe albo zapożyczone, niepasujące do konkretnego konia i do naszej relacji. Tymczasem korekty w przejściach w dół mają sens tylko wtedy, gdy są elementem większej całości. Zasada trzech próśb i korekt, pyknięcia na linie, działania batem w strefie pierwszej, zmiany kierunku z ziemi czy z siodła pyknięcia na wodzy wznoszącej, zgięcia boczne i odangażowania zadu są narzędziami mechanicznymi. Działają jak wyłącznik objawu. Pomagają zwolnić, ale same w sobie nie rozwiązują problemu.