Przejścia w górę i początki kłusa z ziemi

Nawet najwięksi miłośnicy stępa powinny kiedyś poprosić konia o coś więcej. Przejścia w górę poprawiają respekt na sygnały, budują pewność siebie konia, doskonalą komunikację, wprowadzają naszą relację na wyższy poziom. Umożliwiają również dalszy rozwój fizyczny konia i co nie mniej ważne urozmaicają pracę!

Jak poprosić o wyższy chód?

Naukę przejść do kłusa rozpoczynamy podczas prowadzenia na odległość. Sygnały, które wykorzystamy są takie same jak podczas korygowania zatrzymania ze stępa na obwodzie koła. Z pozycji neutralnej, podczas pracy na kole, w stępie przechodzimy przez poniższe fazy.

FAZY
f1: spojrzenie na konia i uniesienie przed siebie wyprostowanej ręki
f2: uniesienie bata, maksymalnie na wysokość naszego ramienia
f3: zakręcenie batem trzy razy (w pobliży nas)
f4: uderzenie w ziemię (sznurkiem) za zadem konia (nie w zad!)

Jeżeli w którymkolwiek momencie koń wykona zakłusowanie, natychmiast przerywamy dalszą presję. W przeciwnym wypadku stosujemy kolejną serię faz, podczas których każda kolejna faza 4 jest mocniejsza od poprzedniej fazy 4. Jeżeli chcemy nagrodzić konia za dobre zakłusowanie, zróbmy to za pomocą odangażowania-podziękowania.

Dobre nawyki

• boczne ustawienie naszego ciała podczas całego przejścia. Nie możemy podczas przejść do wyższych chodów odwracać się do konia. Pępek musi wskazywać kierunek ruchu. Jeżeli zacznie wskazywać na konia, będzie to dla niego sygnał, że powinien się od nas odsuwać zamiast przyspieszyć.
• długie, spokojne fazy, powolne unoszenie ręki i bata. Każda faza trwa 3-4 sekundy. Jest to dla nas czas, aby każdy ruch był powolny i płynny. Faza 1 (wskazanie ręką) rozpoczyna się już w momencie, kiedy nasza dłoń odsuwa się od ciała i trwa, aż do pełnego uniesienia. Pamiętajmy więc, że faza 1 to nie tylko i wyłączenie moment wskazania palcem ale cały ruch, który odbywa się w czasie tych 3-4 sekund.
• nagradzanie krótkich odcinków ruchu, nagradzanie małych, dobrych reakcji
• zachowanie tego samego tempa ruchu naszych nóg, co w stępie. To, że koń przeszedł do szybszego chodu nie oznacza, że my również musimy przyspieszyć czy nawet biec! Kłusowanie jest obowiązkiem konia. Jeżeli nasz koń porusza się żwawym kłusem wystarczy, że będziemy się szybciej obracać wokół własnej osi. Pilnujmy też naszego małego kółka. Czym szybciej porusza się koń wokół nas, tym mniejsze kółko powinniśmy zakreślać naszymi nogami.
• zachowanie odpowiedniego dystansu. Zanim poprosimy konia o zakłusowanie upewnijmy się, że jest między nami bezpieczny dystans. Konie dominacyjne mogą podczas przyspieszania zareagować oddaniem z zadu. W takich przypadkach może być konieczne przepięcie konia na dłuższą linę, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo.
• szybkie wrócenie do neutralnej pozycji ciała po uzyskaniu kłusa

Tych błędów nie popełniaj!

• zbyt szybkie przechodzenie przez fazy
• duża energia w fazie 1
• ponaglanie konia głosem
• przyspieszanie ruchu naszych nóg
• bieganie z koniem
• za długie pozostawanie na fazie 3 (ciągłe kręcenie kółek, brak fazy 4)

Jakie możemy napotkać problemy?

Długa lina: w przypadku niektórych koni zachowania niepożądane w kłusie mogą wynikać z za małej wielkości koła. Nie wszystkie konie, szczególnie wysokie, dadzą radę kłusować na krótkiej linie. Jest to moment, kiedy możemy rozważyć zmianę długości liny na ok.7 metrową. Nie rzucajmy się jednak od razu na głęboką wodę. Co coraz większego dystansu musimy stopniowo przyzwyczaić się oboje.

1. Koń wpadł w panikę!

Pierwsze próby pracy w szybszym chodzie mogą mocno podnieść energię konia i utrudnić mu zapanowanie nad emocjami. Jeżeli nasz koń ruszył kłusem i widzimy, że zaczyna się denerwować, możemy pomóc mu opanować emocje. Do tego celu możemy wykorzystać kilka sposobów:
Pierwszy z nim to spokojne ZATRZYMANIE PRZEZ ODANGAŻOWANIE ZADU. Najważniejsze, żeby zrobić je powoli. Nie chcemy dodatkową presją jeszcze bardziej zdenerwować konia.

Drugi sposób to SPIRALA. Polega ona na stopniowym skracaniu liny i wprowadzaniu konia na coraz mniejsze koło.

Jest w niej jednak kilka zasad:

• linę skracamy za każdym razem o ok.20-30 cm
• po każdym skróceniu czekamy, aż koń zaoferuje nam chociaż chwilowe poluzowanie liny. Dopiero wtedy wybieramy kolejną partię.
• jeżeli koń przejdzie do spokojniejszego kłusa, pozwólmy mu pozostać na tym obwodzie koła. Możemy nawet oddać nieco liny, aby wzmocnić nagrodę.
• nie przyciągajmy konia zbyt blisko siebie. Nie chcemy być w zasięgu kopnięcia. Jeżeli koń pomimo zmniejszania koła nie odpręża się, oddajmy mu na chwilę linę i ponownie nabierzmy. Czasami takie stopniowe zmniejszanie i zwiększanie odległości działa lepiej niż samo wprowadzanie konia na mniejsze koło.
• jeżeli koń przejdzie do stępa, pozwólmy mu pozostać w tym chodzie na jakiś czas. W ten sposób zrozumie, że zawsze może zwolnić, że nigdzie nie musi uciekać. Spokój jest niezbędnym elementem całej pracy!

Do uspokojenia konia możemy również wykorzystać kilkakrotną zmianę kierunku przez spadającego liścia lub przez przód. Nie wolno nam jednak stosować w tym momencie zmian kierunku przez przywołanie przyciąganiem! W sytuacji, kiedy nasz koń nie kontroluje swoich emocji, nie możemy zapraszać go w naszą przestrzeń, poprzez wycofywanie się przed nim. Wykorzystujemy jedynie zmiany, które odbywają się na obwodzie koła.

2. Koń nie utrzymuje kłusa!

Pracując z introwertykiem spotkamy się z taką sytuacją nie raz. Szczególnie jeżeli nasz koń należy do Myślicieli i oszczędność ruchu jest jego życiowym mottem. W przypadku takiego konia powtarzamy prośbę o zakłusowanie jeszcze dwukrotnie, po czym zmieniamy technikę pracy i przechodzimy na korektę „ALE MIAŁ BYĆ KŁUS!”.
Polega ona na dołożeniu dodatkowych puknięć batem (sznurkiem) za zadem konia po zakłusowaniu!

Wykonanie takiej korekty wygląda następująco:

• przechodzimy przez zwykłe fazy prosząc o zakłusowanie
• po uzyskaniu zakłusowania (bez względu na którą fazę!) uderzamy dodatkowo batem za zadem konia. Jeżeli jest to pierwsza taka korekta w danej serii próśb – uderzamy raz, jeżeli druga – uderzamy dwa itd., itd. Uderzenia nie powinny być mocne. Chodzi jedynie i dołożenie nieco więcej presji aby koń przeszedł trochę dłuższy odcinek kłusem. Możemy go wtedy nagrodzić przerwaniem ćwiczenia, odpoczynkiem i smakołykiem.
• pamiętajmy o tym, że odległość na kołach budujemy ćwiartkami. Nie oczekujmy od konia długich odcinków kłusa. Nagradzajmy najmniejsze dobre próby. W przypadku takich koni, czym mniej chcemy, tym więcej dostajemy.

Mamy jednak też innego introwertyka. Nasz Wybuchowiec, introwertyk prawopółkulowy, również nie utrzymuje kłusa. Jednak powód jego błędów jest zupełnie inny. To brak pewności siebie i strach, który blokuje ruch do przodu. W jego przypadku nie możemy zastosować korekty „ale miał być kłus”, ponieważ jemu nie brakuje respektu. Brakuje mu zaufania. Musimy zatem pozostać bardzo powolni w swoich sygnałach i wielokrotnie powtarzać zwykłe odesłania do kłusa. Kiedy koń poczuje się swobodniej, blokada ruchu do przodu zniknie sama.

– Katarzyna Michałek –

Artykuł jest fragmentem książki Podstawy Treningu Naturalnego

Ćwiczenia z książki są sfilmowane i znajdziesz je w

 Klubie Alfa Horse (pakiety Wideo – Live – Premium)

oraz w nagraniu szkolenia Ćwiczenia na Linie Poziom 1

DOŁĄCZ DO KLUBU  WIDEO LUB LIVE