Poszerzanie od łydki na linii prostej

Praca nad wygięciem jest dla wielu par bardzo trudnym zadaniem.

Dzięki prawidłowej gimnastyce i kontroli rotacji klatki piersiowej, która odpowiada za wygięcie, nasz koń będzie mógł pracować pod siodłem w zdrowiu przez wiele lat. Zazwyczaj zaczynamy od pracy na kołach.

Są jednak konie, którym o wiele łatwiej wytłumaczymy odchodzenie klatką od działania wewnętrznej łydki na linii prostej. Wykorzystujemy do tego ćwiczenie „Poszerzania od łydki na linii prostej”.

Ściana bardzo dobrze przyciąga konia, dlatego ćwiczenie najlepiej rozpocząć na drugim lub trzecim śladzie. Wykonując poszerzanie od lewej łydki, działającej na popręgu, uzyskamy wygięcie w lewo, a koń będzie przemieszczał się na swoją prawą stronę.

Cały film o poszerzeniach, ustępowaniach od łydki oraz innych ćwiczeniach gimnastycznych znajdziecie w materiałach Klubu Alfa Horse.

Poszerzanie a ustępowanie od łydki

Dwa ćwiczenia, które prócz walorów gimnastycznych, doskonale skupiają konia na pomocach.

W okresie zimowym, konie często są pełne energii a skupienie ich na zadaniu sprawia duże trudności.

Gimnastyka w ruchach i chodach bocznych, choćby tylko w stępie, świetnie nadaje się do tej roli.

Naprzemienna praca w poszerzaniu od łydki (na popręgu / z wygięciem) oraz w ustępowaniu od łydki (cofnięta / bez wygięcia) będzie świetnym urozmaiceniem jazdy – nawet na słabych, zimowych podłożach.

Cały film „Zwiększanie czworoboku” znajdziesz w materiałach Klubu Alfa Horse.

Świąteczna obniżka cen do 22 grudnia

Etapy nauki ruszania

Podczas pierwszych jazd wsparcie pomocnika z ziemi jest doskonałym rozwiązaniem. Dzięki temu łatwiej wytłumaczyć koniowi nowy sposób komunikacji – a także wykorzystać to co już nauczył się z ziemi.

Etap 1 – tylko pomocnik kieruje koniem – jeździec jest pasażerem

Etap 2 – pomocnik zaczyna – jeździec jako drugi dołącza do sygnałów swoje pomoce

Etap 3 – jeździec zaczyna – pomocnik go wspiera W pierwszym momencie przy ruszaniu jeździec może działać tylko łydkami. Dołączeniu dosiadu w kolejnych próbach nie jest dla konia żadnym problemem.

Łydka jest łatwiejsza do „zauważenia” przez konia na tym zupełnie początkowym etapie.

Cały film „Pierwsza samodzielna jazda – Baby” zobaczysz w materiałach Klubu Alfa Horse.

Dołącz da Klubu Alfa Horse

ZMIENNOŚĆ POMOCY I ZNACZENIE ŁYDKI OGRANICZAJĄCEJ

Najlepiej byłoby, gdyby nasz koń pokonywał schemat na dość prostym ciele. Nie możemy zatem skupiać się na jego głowie, ale dosiadem i łydkami prowadzić kłąb i kłodę.

W naszej głowie możemy mieć wyobrażenie, że koń przemieszcza się w bok troszkę jak kłoda drewna. Aby osiągnąć taki efekt, nasze ciało musi pozostać niemal proste nawet w czasie zakrętów.

Dosiad skrętny jest minimalny, a największą uwagę w prowadzeniu przykładamy do naszych łydek. Spychająca łydka odpowiedzialna będzie za rozpoczęcie zakrętu, a „łapiąca” łydka za jego ewentualne zakończenie.

Tym sposobem wprowadziliśmy pojęcie Łydki Ograniczającej, która odpowiedzialna będzie za poinformowanie konia o konieczności zakończenia skręcania. W przeciwnym wypadku koń oddaliłby się za bardzo od znaczników.

W chwili, gdy koń rozpocznie skręt i nasza łydka spychająca na popręgu odpuści, a my widzimy, że koń przejechał już na drugą stronę znaczników i, mimo tego, dalej zbacza z linii Slalomu, dokładamy łydkę Ograniczającą – również przy popręgu – i informujemy nią konia, że tutaj „drzwi są zamknięte”.

W momencie, gdy koń przestanie na nią napierać i zakończy skręcanie, odpuszczamy łydkę Ograniczającą i kontynuujemy jazdę do kolejnego pachołka. Koń nie wykonuje skrętu od łydki Ograniczającej – on tylko przestaje od niej skręcać.

Tak prowadzimy konia po schemacie, prosząc o skręty łydką spychającą i ewentualnie blokując przesadne ich wykonanie łydką Ograniczającą. Pamiętajmy tylko, że łydki te muszą pracować osobno! Ich nacisk może być tylko naprzemienny.

Cały film o tytule: „Schemat slalomu” możesz zobaczyć w Klubie Alfa Horse

Jak zwolnić konia batem na wolności

Kontrola nad koniem podczas pracy na wolności jest bardzo ważna dla bezpieczeństwa i efektywności treningu. Musimy zwrócić uwagę na kilka aspektów, takich jak: komunikacja, pozycja naszego ciała, tempo, kierunek i odległość.

Dobra komunikacja jest jasna, spójna i odpowiednia do sytuacji. Pozycja człowieka powinna być taka, aby mógł cały czas obserwować zachowanie konia i wpływać na niego za pomocą ustawienia ciała, gestów i bata.

Musimy zwracać szczególną uwagę na miejsca wskazywania pomocami i pilnować, aby stawiane przez nie ograniczenia nie były przez konia samowolnie usuwane lub poszerzane.

Bardzo dobrym przykładem, który widzicie na filmie, jest respekt na przejście, które powinno być wykonane do miejsca wskazanego przez bat.

Wolności wymaga cierpliwości, konsekwencji i wrażliwości na sygnały wysyłane przez zwierzę oraz ogromnej świadomości i samokontroli naszego ciała.

Cały film „Przejścia na bat i ósemka na wolności” znajdziesz w Klubie Alfa Horse

Co się dzieje, gdy sygnały są do siebie podobne

POZIOM 1: pierwsze sygnały, poznawanie liter. Generalizacja.
• Np. wyciągnięta ręka = idź tam, szybciej
POZIOM 2 i 3: łączenie ze sobą pojedynczych sygnałów, tworzenie wyrazów i zdań. Różnicowanie.
• ręka wyciągnięta nisko = dodaje energii w danym chodzie
• ręka wyciągnięta wyżej = przejście jednostopniowe do wyższego chodu

CZASOWE EFEKTY WPROWADZANIA RÓŻNICOWANIA:
• koń zaczyna się mylić
• pojawia się irytacja, frustracja
• obniża się pewność siebie
• wcześniej wyuczone reakcje zaczynają się psuć

Różnicowanie sygnałów

Czytanie komunikatów człowieka wymaga od konia dużej uważności. Wiele poleceń jest do siebie podobnych. Ręka odsunięta od ciała: raz niżej – raz wyżej. Uniesiony bat, również na różnych wysokościach, od których zależy interpretacja sygnału.

Nie zapominajmy, że koń potrzebuje czasu, aby przejść z etapu generalizacji do różnicowania. Musi mieć szansę wielokrotnie obserwować różnice w pomocach, aby nauczyć która reakcja na dany sygnał (podobny do poprzedniego) jest przez nas oczekiwana.

SYGNAŁ DODANIA ENERGII W DANYM CHODZIE (etap nauczania i utrwalania):

Faza 1: ręka nisko odstawiona od ciała (max. poziom naszego biodra)

Faza 2: bat nisko odsunięty od ciała

Faza 3: bat szura sznurkiem po ziemi (blisko człowieka)

Faza 4: bat szura po ziemi bliżej nóg (pęcin) konia

SYGNAŁ DO PRZEJŚCIA WJEDNOSTOPNIOWEGO W GÓRĘ (etap nauczania i utrwalania):

Faza 1: ręka uniesiona, odstawiona od ciała (na poziomie naszej klatki piersiowej)

Faza 2: bat uniesiony do góry (okolice naszego biodra – max. ramienia)

Faza 3: trzy kółka batem

Faza 4: puknięcie batem w ziemię za końskim zadem

Cały film „Początki galopu z Psotnikiem” obejrzysz w materiałach Klubu Alfa Horse